yol kayıtları #2

8 Ocak

Güneşten kaçıyorum,
yaşadığım yerden, gördüğüm yüzlerden.
Bu rüyayı yırtıp bir başkasına geçiyorum. Deniz görmemiş sokaklar, yosun tutamayan kaldırımlar etrafımda. Yeşil bir tepeye seriliyorum; acım, kederim alt komşuda. Tahta mandallar tutmaz oluyor bedenimi, sessizce süzülüyorum çamaşır iplerinden yamaca doğru. Ne yazık gittiğim yön renklerden kaçmakta ama karanlıkta daha güzeldir otogarlar.
Pekâlâ, rengi ben yaratırım.

Ve keşke sadece rengi olsa...