kaç saat geçirdik beraber bilmiyorum
ama ilk defa ellerimi çok büyük hissettim.
sonra aranabilecek numaralar geçti aklımdan,
nerde kalabilirdik ki beraber...
23 yıl suskunluktan sonra ilk defa pek muhterem bir sebeple annemi aradım;
- anne burda küçük bir kedi var, beni annesi sanıyor olabilir. eve getirebilir miyim?
- yok başak, olmaz! biz kendimize bakamıyoruz
eve vardığımda birkaç saat daha tarlasını ekti, biçti ,ekti biçti.
biz senelerdir o ya da bu sebeplerle kendimize ya da "birbirimize" hiç bakamadık, bu yüzden yalnız geçen çocukluğumun yanıtlarıyla geç çarpıştım
sonra da bıraktım...
