Kaya,kaya,kaya... Bu yükseklikte bulabileceğiniz grinin tonlarında bir yığın kaya. Başka bir şey değil.
Öfkelendirir bizi kulaklarımıza vuran hayali dalga sesleri, gözlerimizden geçip giden soğuk, insanlara çarpar. Biz ayaklarımızdaki ağırlıklardan kurtulamayız. Oysa durmadan kaçış planları yapar ayakkabı bağlarım bile. Hiç sıkı bağlamam. Günde kaç kere çözülür senin düğümlerin hiç saydın mı? Susma lütfen, bir şey söyle çünkü çok yoruldum ben.
Bugün, yolda gittikçe anlıyorum Rilke’nin kitabını. Simgeler, imgeler uçuşurken göklerde tamamen kayboldum sanıyorum. Her şeyden ötede bir cümle var ki gitmiyor sayfalar sonra bile aklımdan : “ içindeysen burda değilsindir, burdaysan içinde değil”
