ayaklarımın altında kocaman bir halı var sanki, oturuyorum çekiştiriyorum, topragı görmek istiyorum. ama imkansız. kalın çimden bir halı. ayaklarım çıplak, etrafsa sadece 360 derece olunca güzelleşiyor, diyaframa sığmıyor. yürüyemiyorsun, kucağımda taşıyorum. içimdeki kıpırtı nefesimi kesiyor. ellerim hareketsiz, etrafa bakıyorum derin bir nefes verebilmek için ruhumdan, içimde hapsolmasın istiyorum. bir cesetin gökyüzünü farkedişi kolay olmamalı fakat ölümü bilmek sınırlarımızı kaldırıyor, özgürleşiyoruz. sen nefesi alıyorsun, hangi kıyıya taşıyorsun.
-oysa tortularını seviyorum, benim kıyıma vuruşunu.
sanki önümüz deniz, varmadan önce son bir kez boğaza sıkışan gemileri izliyoruz.