- çok kötü hissediyorum kendimi, çok kötü...
- geçer joe. şey gibi düşün
kitap okurken
karakter bokun içine battığında
20-30 sayfa sonra
olaylar değişiyor

keşke uyku izni olsaydı bugünlerde, uyusam uyansam ve dediğin gibi 20-30 sayfa geçseydi hayatımdan.
o zaman sadece içimden söyleyebilirim ben "her şey düzelecek, her şey düzelecek..."
ama huzur bugünlerden ne kadar da uzakta. romanın içinde karakter değil de slyvia ya da tezer olma ihtimalinden çekiniyor insan. arka bahçem vardı eskiden, yastığımın yanında benle uyuyan bir kitabım, temiz bardaklar, aydınlık hayallerim. şimdi elimdeki tek avuntum bana içten gözlerle "geçer bugünler" diyen sayılı dost.
geçemiyorum çimleri,demir kapıları, kitaplardaki kelimeler bile hikayeyi anlatmıyor artık. hani her yer aydınlanırdı açınca gönlünü.
ne kadar da güzel dibe vurdum. üşüyorum, nisanın ortasında ellerim yüzümü kapıyor, titriyorum.