otur ve dinle kendini. bahçeye dönüş bu.
sessizliğe, rüzgara,
uykunun huzuruna, kahvaltı kokusuna.
gün geçer söz biter ya
geriye kalan sessizliğinden sıkılmayan dostlar olur.
müziğe karışınca çıplak ayak sesleri
uçamayan kiwi kuşları oluruz.
serinlik bileklerimizde,
kiraz ağacında yetişemediğimiz yükseklikte