ankara garındayım. oysa tüm raylar haydarpaşa'ya gidiyor.
vagona binmeden önce çantamda yeterince müzik ve şarap olmalı. kalbimde ise yeterince çizik.
isli bir kokusu var bizim vagonun, camın altında tanımadığımız birinin adı ...
iki kolumu da dışarı çıkarıyorum sigara içmek için. beyazlar geçiyor, ağaçlar bitiyor.
camı kapıyorum artık, buz kesebiliriz. sakince karşında oturuyorum rayları izlerken seni kaçırmamak için.
trenin ritmi hayatımınkine uyum sağlıyor birden.. dışarıdaki beyaz giderek sarı tarlalara dönerken içerde zamanı durdurabilsem. gözlerim kapanmış, derin bir nefes almışım. şarap dökülürken çantama stephanie says çalıyor kulaklarımızda...

Stephanie says that she wants to know
Why she's given half her life, to people she hates now
Stephanie says when answering the phone
What country shall I say is calling from across the world
But she's not afraid to die, the people all call her Alaska
Between worlds so the people ask her 'cause it's all in her mind
It's all in her mind